Hederinle Kederinle Şiiri - Fikret Adımol

Dünya dar gelirdi bana
ayaklarımı yerden kestin.
Ne varsa hayatıma kabus gibi çöken
hepsini bıçak gibi kestin.

Kara bulutlar
göstermezdi güneşimi,
tüm karartıları
dağıttın attın.

Toylar kuruldu otağımda
bayramlar geldi,
eteğimdeki zilleri
kendi ellerinle taktın.

Şimdi suyum sudur benim
aşım aş,
gecem aydınlıktır benim
günüm güneş...

Neyim varsa senindir benim
gel gönlüme yerleş,
sevincinle neşenle, hederinle kederinle
gel ömrümle bütünleş...