Fikret Adımol Şiirleri - Şair Fikret Adımol

Belimin altında
Kordan bir hasır,
Ayağımın altında
Mızraktan bir nasır;

Ölüp de cehennemi

Bir gün daha geçiyor
geçmez desem de.
Mevsimler yerinde durmuyor
durur desem de.

Derdim dermanıma,

Sesin güneş açmış
konuşursun içim ısınır.
Kokunda hayat varmış
koklarım nefesim açılır.

Gözüne nur yağmış

Belki de
ilk tufan amacına ulaşacaktı,
Nuh olmasaydı!

O kadar ağlattın ki gözlerimi
İçimde devasa obruklar oluştu.
Kuruttun, tükettin bahçelerimi
Ormanlarım yeşili unuttu.

Bu kadarına değer miydin?

Ne kelimelerle tarif edemedi,
yüreğim özümsedi ya
kendini de ifade edemedi.
Yine bir sessizlikte,
yine bir sensizlikte,
ne dersler atlattı

Yaşadım yokluğunda,
nefes aldım,
acıktım.
Önceleri çok ağladım
ama bir şekilde
katlandım.

Yatsam rüyalarımdasın
Uyansam dualarımdasın
Dikkatimin dağınıklığındasın.

Acıksam lokmamdasın
Doysam soframdasın

Bana derman olacaktın
maraz oldun.
Soframa bal olacaktın
ağı oldun.
Beni savunacakken
sus oldun...

Bir fasıl akşamında
Okuldan arkadaşlarla
Ankara'da bir mekanda
Toplanıp içmek ömrü uzatır.

Aradan geçmiş onca sene