Kirazlar Ağacına Şiiri - Fikret Adımol

Gecenin penceresinden
kuytumuza ayna tutardı ay.
Kirazlar ağacımıza,
rüzgar tenimize kızardı...

Güdülerin içtenliğinden
kıyafetlerimize makas atardı eller.
Dudaklar birbirimize,
yıldızlar üzerimize titrerdi...

Göğsünün sıcağından
mahremimize yollar açardı damlalar.
Temmuz yazımıza,
gece bize erirdi...

Çıplaklığın arılığından
peteklerimize bal akıtırdı mayalar.
Ruhumuz bedenlerimize,
aşk tadımıza bakardı...