Kuyumu sen kazdın.
Benim ellerimi kullandın.
Durmadan çelmeler taktın.
Güldün, üstelik aldırmadın!
Tuzakları sen kurdun.
Vurdun, kaçınca kurtulurum sandın.
Beni sana düşman bıraktın.
Savaştın, kazanamadın ama yağmaladın.
İsyan ateşimi yanık bıraktın.
Bu talana dayanmaz yüreğim.
Bizi bitirmeden başlayamazdın.
Yeni bir hikaye yazamazdın.
Belki sadece
ikinci perdemizi oynayabilirdin
ama asla bizi bitirmeden
sizi yaşayamazdın.
Kaybolsam
yaralarımdan tanırsın beni.
Elinle koymuş gibi bulursun.
Sen saklamışsın zannederler beni.
Tanımazdan gelirim önce,
kızarım, söverim, sayarım.
Aldıkların senin olsun hayat.
Verdiklerin de gayrı bayat.
Suçu günahı yine bana at.
Ben yanarken sen saçlarını tarat.
Sergile tüm nankörlüklerimi.
Öpüyorum gözlerinden
ve sevdim seni
her yerinden.
Nasihatler seni öğütler,
ben özümserim
en derinden.
Radyomda slov şarkılar,
boşalmış paketler, dolu tablalar,
yakılarak kurban edilmiş fotoğraflar,
terk edilişimin resmedilişi bunlar...
Şimdi hangi evcil hayvanı
Ben yalnızlığımı
ekmek arası yaptım,
ne zaman yaşamam gerekse
üç çeyrek yedim.
Son tok lokmayı kuşlarla paylaştım...
Bir of çeksen
Karşında yıkılır kalırım.
Dağ olsam parcalanırım.
Bir ahına dağılırım.
Bir gülümsesen
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!