Köyümüzde baharlar hep
yağışlı ve sancılı geçerdi.
Diller taş kesilir
ele gelir,
duvarları ayıplar
insanları boyardı.
Kimsesizler mezarlığını satın aldım.
Artık soluksuz bir ordum var.
Dirileri bırakıp ölülere yatırım yaptım.
En azından bu işin bir sevabı var.
İlk iş olarak ölümü yasakladım.
Son nefesine yaklaşmak üzereydi adam.
Gururdan ağlamaklıydı.
Sadece, "yer yarılsa da içine girsem." diyebildi
ve nefesi kesildi.
Bir dua ağızdan göğe ulaşmayı beklemeden daha, adam duasına ulaştı.
Duası, yerin altında sahibini karşıladı...
Kuyumu sen kazdın.
Benim ellerimi kullandın.
Durmadan çelmeler taktın.
Güldün, üstelik aldırmadın!
Tuzakları sen kurdun.
Yaradan bedavaya yarattı
sözsüz çıplakları...
Toprak bıraktı, "sür" dedi;
aşk bıraktı, "sev" dedi;
bolca bıraktı, "pay" dedi;
Vurdun, kaçınca kurtulurum sandın.
Beni sana düşman bıraktın.
Savaştın, kazanamadın ama yağmaladın.
İsyan ateşimi yanık bıraktın.
Bu talana dayanmaz yüreğim.
Tarih yazıyla başladı,
Olur mu olur.
Talih mülkle başladı,
Sürer mi sürer...
Bir sona bunca sınır, sayısız sınıra bunca sığır...
Bizi bitirmeden başlayamazdın.
Yeni bir hikaye yazamazdın.
Belki sadece
ikinci perdemizi oynayabilirdin
ama asla bizi bitirmeden
sizi yaşayamazdın.
Kaybolsam
yaralarımdan tanırsın beni.
Elinle koymuş gibi bulursun.
Sen saklamışsın zannederler beni.
Tanımazdan gelirim önce,
kızarım, söverim, sayarım.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!