Kum Saatinde İnsan Şiiri - Fikret Adımol

Kum saatinde insanlar,
zamandan düşen taneler...

Günü bilmeden,
aya ayıkmadan,
yılda yıllanmadan,
anda kalamayıp,
andan geçip giden
hiçler...

Ayı haftaya,
günü saate satan,
kesesinin deliğinden
istikbaline bakan,
ruhu vitrinde,
gözü etikette
perakendeler...

günaha korkusunu,
vicdana susunu
emanet bırakan,
kum saatinden düşüp,
ana rahmine akan,
sözümona can olacak,
saniyelerin omuru,
kazananların mağduru
çiğitler...

Kum saatinde taşkınlar,
zamane süsü bebekler...