Kardan daha beyazdır
sevdanın rengi.
Sevmek de iki rengin
ortak bir eylemi.
Tüm insanlığın
Çocuktum, boyumdan büyüktü yüküm,
bir boya sandığı sırtımda,
çarşıyı ilk kez gördüm.
Dost başa düşman ayağa bakarmış,
ben ayakların arasında
ekmeğimi kazanıp bölüştüm.
Çok bekledim seni
zaman gözümde büyüdü.
Yazlar geçti, kışlar geçti
mevsimler elimde çürüdü.
Çok özledim seni
Ben senden
uzağa gidemem.
Bacaklarım tutmaz.
Bilirim sen de;
"gitme kal" demezsin,
yüzün olmaz.
İlaç gibisin
nerem ağrısa,
nerem ağır gelse
orama iyi gelirsin.
Bu aralar yine sızılardayım.
Vücudum ağırlaşıyor.
Doğrularım ilaç olamazken yaralarıma,
yalanların koşa koşa yetişti imdadıma,
günahlarımı astın duvarlarıma,
hem kandırdın hem alay ettin duygularımla.
Bir üfleyip bir tuz bastın yaralarıma,
Düne kadar
bir çırpıda söylediğim adın
bugün dilimde hecelerine ayrılıyor.
Yine de her kapımı
açar bir selamın
ama kalbimde hüküm süren
Allah'ım bir çarene muhtacım.
Birçare bırakandan sana sığınırım.
Hakkın dergahında yargılanalım.
Ancak o zaman haklı çıkarım.
Bir derde düştüm,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!