Havuzun başında,
güneşe yaltaklanıyor,
uzanmış boylu boyunca,
sürüp sürüştürüyor.
Üzerindeki son parça,
dağlara tutunuyor,
utandırmıyor da çıplaklık,
anasından doğuyor.
Nihayetinde kızıyor güneş,
biraz da kara çalıyor,
baş kaldırıyor güzellik,
taşkınlar çıkarıyor.
O, el kıyısında kendini yaşıyor,
sıcakla da serinle de anlaşıyor.
Ben girerken yevmiyemin emrine,
gözlerim benden ona kaçıyor.
Kayıt Tarihi : 29.07.2026 11:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Bir kominin beş yıldızı..
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!