Gücüm kalmıyor artık hissediyorum
Yanıyor bedenim
Tükeniyorum
Söz geçmiyor Ruhuma
Deniyorum,çabalıyorum
Dedim ya tükeniyorum
Hayaller,ümitler soldu gönlümde
Aşkın,sevgin artık yok gözümde
Biz diyip ağlasam bile
Unutacağım
Unutacağım
Seni sevmekten vazgeçtim.
Seni beklemekten vazgeçtim
Her yalanını usulca dinlemekten
Her defasın da başa dönmekten vazgeçtim
Sana yâr olmaktan
Dost olmaktan
Geldin mi yâr
Geldim kadınım desene
Geldim cennet gözlüm desene
Konuşsana yâr
Duymuyorum seni
Ellerin ellerimdemi
Kendime yaslandım her seferinde,
çıkış yolu bulamadım; bir omuz aradım,
biraz yaslanayım diye...
Yine kendim ayağa kalktım, yıkılmadım, pes etmedim.
Yazdır, yazdır ismini,
kim ne yapsın cismini?
Almazlar seni artık kalbe,
çıkmaz sokaktasın, bir çare...
Annen bile sevmez seni,
Kaderimi sen mi yazdın
Sahte denen bu dünyada
Gerçek sen,oyuncu ben oldum
Yalancı ben,başrol sen oldun
Gelindiğimi kan ettin de,
umudumu hiç ettin.
Aldın tacı başımdan da,
saçlarımı ak ettin.
Derdin neydi benimle de,
Zaman…
Göz açıp kapayıncaya kadar geçip giden o bilinmez yol.
Geçmişten izler taşıyan, bugünü yaşatan,
yarının ne getireceği bilinmeyen uzun bir yolculuk…
Kimi zaman mutluluk biriktirir içine,
kimi zaman acıları sessizce omuzlar.
Bir gece vakti
Çıktım yola
Zemheri olmuş gözlerim
Gecenin kör karanlığında
Önce korktum
Sonra usul,usul ilerledim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!