Ne oldu şimdi
Hangimiz kaybetti,hangimiz kazandı
Savaştamıydık biz
Ne için savaştık
Yarınlar için mi
Verilen sözlerin tutulmadığı yalanlarla dolu yarınlar
Aldın ya ruhumu geriye ne kaldı
Bedenim çürüdü gözlerinde
Neyim var neyim yok aldın ya
Nefesim mi istediğin al onu da
Ben aşk kadınıyım…
Duygularımı zirvelerin en tepesinde yaşarım.
Dünyayı unuturum;
Yaşama sebebim yalnızca âşık olduğum adam olur.
Ben aşk kadınıyım…
Dolu dizgin yaşarken duygularımı,
İmkânsızlıklar içinde sevdim seni
Kara gözlü yarimin,evvelim
Kokusuna doyamadığım ebedim
Kalbime yazdım adını mühürledim
Sen...!yolum
Biraz kırılmış bir kalbin içinden geçsin bu şiir…
Sadece aşk değil; yorgunluk, özlem ve insanın kendini bile kaybetmesi olsun içinde.
Geceyi omzuma alıp yürüdüm bu şehirde
Sokak lambaları bile benden daha umutluydu
Ben ise içimde kırılmış aynalar taşıyordum
Nehirleri taşırdıda gözyaşlarım
Bir sen göremedin tek damlasını bile
Yaktı kavurduda içimde yanan ateş
Dağları ovaları
Bir sen göremedin tek bir kıvılcımını bile
Bağırdım haykırdım da yer gök inledi
Bana, “senin için bittimi artık” diye sordular.
Cevap veremedim.
Ne diyebilirdim ki…
Bitmedi desem, içimde hâlâ bir yer kanarken gülüp geçeceklerdi.
Bitti desem, en çok kendime yalan söylemiş olacaktım.
Cevap veremedim.
Ben, beni kaybettikten sonra
Benden sevgi bekleme.
Benim “ben” oluşumu,
Bana kaybettirdin sen.
Kirpiklerimde pas tutmuş geceler var benim,
Her biri cinnet kokan suskunluk taşıyor.
İçimde kurşuni bir kıyamet büyüyor usulca,
Ve ben hâlâ insan diye dolaşıyorum.
Gözlerim…
Artık merhamet barındırmıyor hiçbir surette.
Sen ki...!
Senden başkasını görmeyen gözlerimin
Bulutların ardında saklı kalan cennetimsin
Uyandığımda yüzüme vuran vuslatım
Cihana sarıldığım sen
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!