Bahar geldi Şiiri - Evren Elvin Köseoğlu

Fukara kalbim, yediverenler gibi açtı
Zihnimde gölge gibi kalmış düşüncelerim
Damarlarımda tortuya dönmüş kan pıhtıları
Yere düşmüş çehrem vardı
Garip kalmış saatler nasıl da coştu
Görünmez duvarlarım yıkıldı
Öylece kalakaldım
Gelen gecenin aydınlığı oldu
Kışımda çiçek açtı
Bahar geldi
Susmuş sokaklar dile geldi ansızın
İçimde yarım kalan dualar yürüdü üzerime
Kırılmış aynalarda yüzümü ararken
Gözlerin değdi karanlığıma
Solgun kalan yanım usulca can buldu
Yorgun ruhum ilk kez dinlendi
İçimde yıllardır kanayan o sızı
Sessizce kabuk tuttu
Ne kadar eksilmişim meğer kendimden
Ne çok vazgeçmişim yaşamaktan
Sen gelince anladım
İnsan bazen bir bakışta bile
Yeniden doğarmış
Şimdi geceler başka kokuyor
Ay bile daha yakın sanki
Ellerim titremiyor artık
Çünkü içimde kopan kıyamet
Yerini huzura bıraktı
Ve ben…
İlk kez korkmadan bakıyorum yarınlara
İçimde büyüttüğüm bütün kışların ardından
Bana da bahar geldi.