Anlarsın Şiiri - Evren Elvin Köseoğlu

Sende yanarsın, yanarsın...
Bilmiyorum deme, ağlarsın ağlarsın.
Yaktığın kalbimin ahıyla
yaşarsın, yaşarsın.

Sarılarak uyduğumuz geceleri
hatırlarsın.
İçine düşer bir gün belki bir ateş,
“Burada olsaydı keşke” dersin...
Ararsın, ama bulamazsın.

İsmim geçecek oturduğun masalarda,
soracaklar beni sana.
Çok geç olduğunu anlarsın.

Kuruttuğun çiçekleri tekrar sularsın,
artık açmayacaklarında...
Sorarsın çiçeklere o zaman,
cevap vermediklerinde anlarsın.