Akdenizlim Şiiri - Evren Elvin Köseoğlu

Yine bir akşamüstü, gün batarken sahilde
Aklımda hep o gözlerin, o tatlı telaşınla
Rüzgâr saçını savurur, dalgalar şarkı söyler
Bir bilsen nasıl özledim, kokun hâlâ tenimde

Mektuplar yazdım sana, Akdeniz akşamında
Sessizce ağladı gökyüzü, sen yokken yanımda
Bir fırtına koptu içimde, adını sayıkladım
Sensiz geçen her günü, ömrümden karaladım

Ah benim Akdenizlim, güneş tenlim, dert ortağım
Söyle hangi limandasın, ben sana sığınayım
Dön gel artık ne olur, bitsin bu kara sevda
Yansın bütün şehirler, sen kollarıma dön de

Gece çöker sokağa, lambalar bir bir yanar
İçimde dinmeyen o eski sızı kanar
Bir kadeh senin için, bir kadeh maziye
Bırakma beni böyle, mahkûm etme geceye

Ah benim Akdenizlim, güneş tenlim, dert ortağım
Söyle hangi limandasın, ben sana sığınayım
Dön gel artık ne olur, bitsin bu kara sevda
Yansın bütün şehirler, sen kollarıma dön de

Sen kollarıma dön de...
Güneş tenlim...