Pusuda bekliyorum sanki

Bir yerdeyim,
Belki de bir kaç yerdeyim.
Vücudum bölünmüş sanki,
Düşüncelerim darmadağın.
Sarpa saran hislerim,
Pusuda bekliyorum sanki.
İçimde anlam veremediğim bir korku var;
Kapılıp gittiğim bir girdap gibi.
Ne yana baksam sis,
Ne yana varsam eksik.
Kendi sesimi duyamıyorum,
Kalbim bile bana yabancı.
Zaman duruyor bazen,
Bazen de avuçlarımdan akıp gidiyor.
Tutunacak bir dal ararken,
Kendi gölgeme tutunuyorum.
Kim bilir,
Belki bu karanlık da geçecek.
Belki bir sabah,
İçimde yeniden güneş doğacak.
O güne kadar,
Kırık yanlarımla yürümeyi öğreneceğim.
Çünkü en derin gecelerin ardından bile,
Umut, mutlaka bir yerden ışığını sızdırır.