Esma Özdemir Şiirleri - Şair Esma Özdemir

İlkokul ikideydik
Yusuf adında
İsmi gibi güzel
Boylu poslu, yakışıklı
Bir sınıf arkadaşımız vardı.
Akça pakça

İlkbahar rüzgârıyla
Tatlı tatlı
Yüreğime düşen cemre...
Bekle ki üzerine yine
Nisan yağmurları dökülsün!

Zengini ve fakiri
Bol olan
Metropol büyük kentlerin
Çöpçatanları ve
Hırsızları da bol olur, derler...
Doğru!

Başka bir tadı
Başka bir lezzeti var sanki
Cahit Külebi Şiirleri'nin
Başka şairlerde olmayan.
Bir müziği
Bir rüzgârı var şiirinin

Seni sevmek
Berrak denizlere dalmak gibi
Korkusuz
Ezelden ebediyete yolculuk gibi
Sonsuz
Dağlardan sıcak bir kumsala atlamak gibi

Ah işte insan!
Kendi ateşiyle kavrulan...
Kendine kızan, kendine küsen
Kendini anlamayan!
Bazen bir leopar
Bazen bir kaplumbağa

Hiç unutmam
Bir akşamüstü cümbür cemaat
Komşunun evine misafir olmuştuk.
Yetmişaltının sonbaharıydı
Yanılmıyorsam..!
Hava soğuktu biraz da

Ne gariptir deli gönlüm;
Kimi güler, kimi ağlar!
Bilinir mi halim
Kimi durgun, kimi çağlar!

Çalamazlar gönül sazım

Keçi dağdan indiğinde
Kurt kuzuyla gezdiğinde
Dünya bana güldüğünde
Ben de sana güleceğim.

Yağmur yağıp dinmeyince

Gel dostum beni sınayıp durma
Kara kazanlarda piştim de geldim
Dostunu düşmanla eş tutar olma
Sırat Köprüsü'nden geçtim de geldim

Dost dostundan esirgemez vârını