Esma Özdemir Şiirleri - Şair Esma Özdemir

Gün tükendi
Gecenin içindeyim şimdi.
Yanımda en samimi arkadaşım
Yalnızlığım var.
İyi ki benimlesin
Hoş safâ geldin!

Yurtsuz, yuvasız kalmış
Kırık dökük bedenim...
Yaşıyoruz
Bir acayip garabette!
Ölü müyüz, diri miyiz
Bilinmez!

Kış geldi
Yolumuz yokuşa düştü
Diye üzülme!
O karlar da erir
Bahar gelir
Sular akmaya başlar

Yaz gelir
Nasıl da pervasız açar güller!
Can yakıcı bir güzelliği vardır renklerin...
Her kıvrım dudak uçuklatır
Her sabah boncuk boncuk
Dökülür çiğ taneleri...

Hiçbir şeyden çekmedi
Yalakalıktan çektiğini
Yazık oldu gençliğe!

Bugün Orhan Veli'nin
Kitabe-i Sengi Mezar

Bir sayfa aç umutlara
Ilık rüzgârlar essin kapında yine
Mevsimler değişsin.
Çiçek açsın
Kar, çamur, diken taş olmasın!
Yağmur yağsın

Bıçak altına yattığım
O günün sabahında
İlk işim...
Bir silgi ile
Baştan başa sildim önce
Gözümde dünyayı

Sensizlik deryasında
Çırpınırken yüreğim sınırsız
Adını sonsuz ufuklarına yazdım
Aşkımın imkânsız...

Masmavi bir ummansa gönül

Nasıl da güvenli
Huzur dolu birşeydi
Seninle geçen zaman!
Gün ışığı misali
Bir gösterdin;
Bir geri çektin kendini

Öyle bir çağdayız ki şu an
Aklımı yitirmek üzereyim.
Gördüklerime, duyduklarıma
Yaşadıklarıma birtürlü
İnanamıyorum!
Peki ya siz?