Çağla Şiiri - Esma Özdemir

İlkbahar rüzgârıyla
Tatlı tatlı
Yüreğime düşen cemre...
Bekle ki üzerine yine
Nisan yağmurları dökülsün!

Ilık rüzgârlar düşecekler peşine
Kelebeklerle
Rüya bir gelinliğin üstünde duran
Pembe bir duvaktan dökülür gibi
Düşsel bir yolculuktan uyanırken
Sevgiyle açacaklar gözlerinde.

Bütün hoş kukulu çiçeklerinle
Bir acı bademe dönüşeceksin sonra...
Adına çağla, diyecekler!
Ve tüm aşeren yüklü kadınlar
Seni büyük bir iştahla
Ve sevgiyle yiyecekler;
Tamam mı?
Sakın korkma!

Hele bir hayal et kendini!
Biraz düşün...
Nereden nereye!...
Dünyanın en güzel
Bahar dalı çiçeği
Taptaze ve lezzetli
Küçük bir meyveye dönüşüyor...
Yürekteki kor ise
Yavru bir tomurcuğa...

Kutsal ateşin ilk kıvılcımı olan
Cemrenin ilk meyvesi;
Sevgili çağla!
Söyle gülüm...
Haydi itiraf et şimdi!
Hani geçen baharda doğan
Afacanlar var ya...
Yoksa, o yeşil gözlü çocuklar...
Hepsi
Senin eserin mi?