Esma Özdemir Şiirleri - Şair Esma Özdemir

Tarifsiz acılar vardır
Yaşarken bir türlü
Üzerinden atamadığın!
Ne yapsan kurtulamadığın...
Her nefes alışında yüreğini sızlatan
Yüzüne yayılan o solgun ifade!

Teyzemin çocukları
Seni hep böyle çağırırdı;
Es'bebe...
Büyüdü, eşek kadar oldu
Sıpalar!
Es'bebe aşağı...

Nihayet, Eylül'ü de bitirdik!
Şimdi, sırada
Ekim'in masumiyeti var.
Bir de kuşların ve benim
Sıcak ülkelere
Göç etme vaktimiz geldi!

Kırk yıllık dostluklar vardır hani
Zamana meydan okuyan
Kaç yıl geçse de aradan
Bir zerre olsun onlar
Ödün vermezler varlığından!

Ay paresi, can paresi, nur paresi
Kar tanesi, kor tanesi, çiğ tanesi
Gül perisi, su perisi, iyilik perisi
Bahtın açık, yolun aydınlık olsun!

İçinde, sevgiyle sarılmış

Akıl terazisi şaştıktan sonra
Ay doğup bacadan aştıktan sonra
Yolumuz yokuşa düştükten sonra
Gelsen ne olur ki gitsen kime ne!

Tüten ocaklar söndükten sonra

Mavi gökyüzünde
Umut içinde süzülen
Beyaz bir güvercinim ben!
Ne kadar düşsem
Üstüne insanların
O kadar yaralanıyorum!

Seni düşündüğümde
Önceleri...
Sevinçten, neşeyle akan
Bir pınara dönerdi gözlerim.
Hiçbir yere sığmazdı yüreğim.
Sesimde öterdi kuş cıvıltıları

Gül bahçesinde bu akşam
Sevgilim
Gel gör ki yine coşku var!
Bak yine çılgınca açmaktan
Her biri bir yerde sarhoş oldular!
Kızıl goncalar, ak goncalar...

Öğrenmenin yaşı yokmuş
Bugün yeni birşey öğrendim
Çocukken bu durumda
Bir yaşıma daha girdim, derdik.
Hem de kendi sarf ettiğimiz
Bu sözün mizahını çıkarır