Esma Özdemir Şiirleri - Şair Esma Özdemir

Memleket kokulu Annem benim!
Gözleri kehribar, yüreği ilkbahar Annem!
Dili şerbet, gönlü bal-bereket
Elleri süt, peynir; bağrı ekmek kokulu Annem
Nasır tutmuş avuçları ve parmakları
İbadet Annem!

Sensizlik içime öyle çöktü ki
Dün gece rüyama girdin ansızın
Sevdanla tutuşup öyle yandım ki
Bir damlacık buse verdin ansızın

Duymasın kimse bilmesinler adını

Dünya halidir bu prensesim
Döner birilerinin dümeninde!
Sen sanki mecbur musun
Herşeyi öğrenmeye?!

Bazen eğri, bazen doğru

Dinle ey sultanım, gönlümün prensi!
Yalnız çarpan şu kalbimin efendisi!
En güzel hislerin seri katili
Usta değirmenci!
Bil ki evvel zaman içinde
Uyumadan önce, her gece

Gün biter
Hüzün çöker üstüme...
Tel tel yıldızlar kayar
Saçlarımdan her gece
Bulutlar gizler
Ayımın hilâlini benden.

Yurtsuz, yuvasız kalmış
Kırık dökük bedenim...
Yaşıyoruz
Bir acayip garabette!
Ölü müyüz, diri miyiz
Bilinmez!

Kış geldi
Yolumuz yokuşa düştü
Diye üzülme!
O karlar da erir
Bahar gelir
Sular akmaya başlar

Yaz gelir
Nasıl da pervasız açar güller!
Can yakıcı bir güzelliği vardır renklerin...
Her kıvrım dudak uçuklatır
Her sabah boncuk boncuk
Dökülür çiğ taneleri...

Bıçak altına yattığım
O günün sabahında
İlk işim...
Bir silgi ile
Baştan başa sildim önce
Gözümde dünyayı

Öyle bir çağdayız ki şu an
Aklımı yitirmek üzereyim.
Gördüklerime, duyduklarıma
Yaşadıklarıma birtürlü
İnanamıyorum!
Peki ya siz?