Esma Özdemir Şiirleri - Şair Esma Özdemir

Seni gafilce bir duyguyla seviyorum!
Gözlerim sensiz dünyalara kapalı;
Kendi çukurunun derinliklerinde
Seni arıyor...

Aklım, hergün senin hamurunla

Yazar değilim, yazabilirim
Ressam değilim, çizebilirim
Şair değilim, coşabilirim
Alim değilim, bilebilirim
Ayağım yerde iken uçabilirim
Uçmaktan kastım; gidebilirim

Herşeyidir
Bir erkeğin pantolon cepleri…
En kıymetli hazineleri
Ve sesli ve sessiz
Bütün malzemeleri
Ceplerinde gizli…

Bir sabah uyandım gönül bahçende
Sana ninniler söylüyordu pencerenden
Usul usul yağan yağmurlar!
Ritim tutmuştu ağaçlar
Kuşlarla dans ediyordu.
Açılmış yaprak yaprak

zaman...
hakim renklerinde mesafeler örülü
çıngıraklı bir yılan
sarılı kuyruğunda zehir zemberek;
başında sabır...
göğsünde, sarı sakız çiçekleri ekili

galaksisini yitirmiş yıldızlar gibiydik
bir sıla türküsünde
insandık ışıksız, ışığını yitirmiş
hep gözlerimiz kapalıydı
diyor, Ahmet Aksoy;
Cennetten Kaçış ... şiirinde!

Pırpırlarımı takıp
Karşına çıkacağım
O gördüğün ışığı
Yıldız mı sanacaksın?

Hilaline tutunsam

Bir tufan ertesi
Gönlüm
Mitolojik çağlardan artakalan
Hayat mucizesi...
Yıkıntılar arasından
Sızıveren ışıkla

İşte, bir oyun başlıyor, yine
Bir katakulliye açıldı perde!
Üç Birlik Kuralı tamam;
Herkes sahnede!

Çırağı, ustası, çömezi

Kış geldi...
Kurtlar sıraya dizildi
Fakat
Ne sürü var ortalıkta
Ne zağar
Ne de yalancı çoban!