Esma Özdemir Şiirleri - Şair Esma Özdemir

eğer isterse insan
yaşarken de görebilir

fakat
bu tamamen bir şans ya da
büsbütün şanssızlık da olabilir…

İşte, bir oyun başlıyor, yine
Bir katakulliye açıldı perde!
Üç Birlik Kuralı tamam;
Herkes sahnede!

Çırağı, ustası, çömezi

Kış geldi...
Kurtlar sıraya dizildi
Fakat
Ne sürü var ortalıkta
Ne zağar
Ne de yalancı çoban!

Bir sabah uyandım gönül bahçende
Sana ninniler söylüyordu pencerenden
Usul usul yağan yağmurlar!
Ritim tutmuştu ağaçlar
Kuşlarla dans ediyordu.
Açılmış yaprak yaprak

Herşeyidir
Bir erkeğin pantolon cepleri…
En kıymetli hazineleri
Ve sesli ve sessiz
Bütün malzemeleri
Ceplerinde gizli…

Yazar değilim, yazabilirim
Ressam değilim, çizebilirim
Şair değilim, coşabilirim
Alim değilim, bilebilirim
Ayağım yerde iken uçabilirim
Uçmaktan kastım; gidebilirim

zaman...
hakim renklerinde mesafeler örülü
çıngıraklı bir yılan
sarılı kuyruğunda zehir zemberek;
başında sabır...
göğsünde, sarı sakız çiçekleri ekili

Pırpırlarımı takıp
Karşına çıkacağım
O gördüğün ışığı
Yıldız mı sanacaksın?

Hilaline tutunsam

Bir tufan ertesi
Gönlüm
Mitolojik çağlardan artakalan
Hayat mucizesi...
Yıkıntılar arasından
Sızıveren ışıkla

galaksisini yitirmiş yıldızlar gibiydik
bir sıla türküsünde
insandık ışıksız, ışığını yitirmiş
hep gözlerimiz kapalıydı
diyor, Ahmet Aksoy;
Cennetten Kaçış ... şiirinde!