Esma Özdemir Şiirleri - Şair Esma Özdemir

Her gece, karanlık değildir aslında
Her siyah tamamen kara...!
Her beyazın bir meyli vardır siyaha.
Bütün renkler birbirine kardeştir doğada.
Renk skalasındaki tüm renkleri
Görebilmektir marifet, bir bakışta!

gidiyorum...
ardına bakmadan!
gidişlerim, kendimle sınırlı
kendiyle insan!

gidiyorum...

kendim kazdım mezarını
yıkadım ellerimle, kıldırdım namazını
tabii senin haberin yok!
çok ağıtlar yaktım ardından
çok ağladım ama
helal de ettim hakkımı.

Kırk yıllık maskelerini çıkarmışlar
Küflü sandukalardan
Cadılar
Bayram yapıyorlar…
Bak şu Allah’ın işine
Vermişler kalıpları elime

Çok şey var içimde daha
Daha çok şey var yazacak

Daha çok gözyaşlarım akacak
Daha çok sevecek seni bu yürek

Gayrı, susmak zamanıdır...

Bülbül konmaz gönlün kırık teline
Daralmıştır odalarda an;
Duvarlar ses vermez boğuk sesine.

ruhumun beyaz gölgesi
gönül şahım
düşlerimdeki kahraman;
nerdesin?

belki gelirsin diye

bir yaprak düşer suya
salınarak rüzgârda
bir yaprak
bir yaprak daha eklenir
ömrümden sonbahara...

gün, senin günün yine
kimsede yok inan senin rahatın!
yediğin önünde
yemediğin ardında
yanıbaşında sevgilin
her an elinin altında...

Bir boşlukta dolaşırsın biçare
Karanlığın ortasında divane
Kör, sağır, dilsiz kaldın, kime ne!
Özlemler, umutlar, arayışlar nafile...

Nerde benim dünyam, insanlar nerede