Esma Özdemir Şiirleri - Şair Esma Özdemir

Dünya dediğimiz meğer dert imiş
Yağmur sandığımız akan yaş imiş
Aldığımız nefes gam çekermiş için için içine
Verdiğimiz nefes meğer, bir avuç toprak imiş!

Yürüdüğümüz yol, yol değil, yılan imiş

sana
dibi delikli dünya, dediler
yüzü güleç, içi kalbur… faniler
yalanlar atfettiler doğruluk üstüne
ve
bir ömür büyüttüler biçare gözlerinde…

taşlardan lüle yapıyorum saçlarıma
taçlardan büklüm büklüm
asıyorum gün ışığı boynuna
lepiska akşamlardan sabaha…

düş gözlerime sevdiğim!

bilseydim, direği yok dünyanın...
rüzgâr çıkmış tepesinde
çatısı yok;
küresi dönmez!

bilseydim evrende

İnsanoğlu doğar, büyür, yaşlanır
İnsan sever, sevilir, ağlar, güler, evlenir
Kadın erkek bir olunca dünya şenlenir
İnsan, murdar olmaz sevdikçe ölmez, dirilir

Sevgi yoksa, mahşer yeridir dünya, insan bir anlık...

Gözü kara
Gönlü aktır
Memleketim insanının
Kalbi altın yaldızlı…

Her biri bir Gazi Osman Paşa

hep susmak geliyor
içimden
susmak,
ta ki bir çocuk
ağlayana dek
açlıktan

sana bakıyorum uzaktan
bir yıldıza bakar gibi

karanlığın ortasında
gözlerini görüyorum

Sen üzüldüğünde
Bilseydin ki
Bir ağaç eğecek dalını
Dökecek yeşilini, alını...
Bir güvercin vurulacak;
Bir serçe

Dünyanın nasıl döndüğünü biliyorum
Bir dünya etse de bilmediklerim
Herkesin ayrı bir dünyası var; biliyorum...

Her dünyanın da ayrı bir kalbi vardır;
Bütün kalpler birbirinden farklı atar;