Esma Özdemir Şiirleri - Şair Esma Özdemir

Umuda açılan her pencere
Yayılır bedenine çepeçevre
Düşlediğin sevgi gelir dizine
Emek ister, yürek ister
Sıcacık akıverir kalbine...
Cana can, kana derman ister

herkes kendi dünyasında yalnız!
yalnızlık; aynı yalnızlık...
aynı yerden düğümlenir boğazına arzuları
hevesi aynı yerden kırılır.
umutsuzluk; susuz bir yaz mevsimi
yağmur ve ertesi...

düşse koynundaki
ne fark eder!
adı sevda ya da değil...

yaşanmış, yaşanmamışlıklar
ardından ağlayan

Hiç unutamadığım anımdır
Evin arkasındaki korulukta
Derenin kenarında yıkandığım
O gün!

Pelit ağaçlarının altında

haziran onbeş deyince yayla çağıdır
kız onbeşine değince gelinlik çağı
bizim oralarda adet böyleydi
neyleyim eskiden...

Çamdalı'nın ardında boy verir yüce dağları

bir yağmur yağsa
silse gözyaşlarımı
silse tüm dünyayı;
ikimiz kalsak...

bir güneş doğsa

Geçti ahiri ömrüm
Seneler söze geldi
Eridi tüm iklimler
Mevsimler güze geldi

Aktı figan dereler

Seni gafilce bir duyguyla seviyorum!
Gözlerim sensiz dünyalara kapalı;
Kendi çukurunun derinliklerinde
Seni arıyor...

Aklım, hergün senin hamurunla

kutlu zamanlardan biriydi;
elinde bir deste umut yine
aylardan Ramazan…

yıllar sonra
bir iftar vakti

Biryerde kalırsın bazen
Yaşamakla ölmek arası, biryerde.!
Ya bir uçurum
Ya da bir yokuştan aşağı...
Ne farkeder?
Taksime düşer yolun...