Esma Özdemir Şiirleri - Şair Esma Özdemir

korkaksın sen korkak!
yaşayamazsın
korkulara sığınarak!

korkaksın sen
korkarak

Derin vadiler açılır gözlerinde
Yanar döner kendi etrafında
Işığı silme korkudan...

Büyür gitgide bir volkan gibi
Uçurumlar yükselir içinde

Mümkünü yok ama
Günün birinde
Sen varken yüreğimde
Senin yerine
Başka birini seversem hani
Korkuyorum

Uzaktan sevmeye alışıyorsun
Sevdiğin bir ay, bir güneş ya da
Gökyüzündeki en parlak yıldızsa mesela!
O seni sevemese de diyorsun
Işığı yeter bana!
Ve yeryüzünden

Ne olur daha çok dürtün beni!
Laf sokun, laf çıkarın...
İğne de mızrak da çuvaldız da
Bırakın bana girsin!
Hiç rahat vermeyin
Yoksa hatırım kalır!

Üzülme!
Sana öyle dargın değilim
Sandığın gibi..!
Sakladım kendimden
O geceyi
İçime attım gizlice!

Şu fâni dünyadan göçüp gidersem
Ruhumu göklere salıversinler
Ay, hilâl olup da hüznü çökünce;
Bir Yıldız, önünde vardı, desinler!

Tabutumu al bayrağa sarsınlar

Ertelenmeye mahkûmdur
İmkânsız aşklar!
Konuşacak çok şey kalır yarınlara...
Birbirine kilitlenmekten ürker bakışlar
Çöller suya
Tenler birbirine

Akşam olacak
Bir kızıllık belirecek gözlerinde
Oradan dağlara ve
Gökyüzüne yayılacak cemre
Sesim uzaklardan
Çın çın yankılanacak kulaklarında

En sevdiğim tatlıdır
Üstü tarçınlı
Bir tabak şöyle
Taptaze
Mis gibi
Kazandibi...