Esma Özdemir Şiirleri - Şair Esma Özdemir

Bir sabah uyandım gönül bahçende
Sana ninniler söylüyordu pencerenden
Usul usul yağan yağmurlar!
Ritim tutmuştu ağaçlar
Kuşlarla dans ediyordu.
Açılmış yaprak yaprak

zaman...
hakim renklerinde mesafeler örülü
çıngıraklı bir yılan
sarılı kuyruğunda zehir zemberek;
başında sabır...
göğsünde, sarı sakız çiçekleri ekili

Pırpırlarımı takıp
Karşına çıkacağım
Bu gördüğün ışığı
Yıldız mı sanacaksın?

Hilaline tutunsam

Bir tufan ertesi
Gönlüm
Mitolojik çağlardan artakalan
Hayat mucizesi...

Yıkıntılar arasından

galaksisini yitirmiş yıldızlar gibiydik
bir sıla türküsünde
insandık ışıksız, ışığını yitirmiş
hep gözlerimiz kapalıydı
diyor, Ahmet Aksoy;
Cennetten Kaçış ... şiirinde!

İşte, bir oyun başlıyor, yine
Bir katakulliye açıldı perde!
Üç Birlik Kuralı tamam;
Herkes sahnede!

Çırağı, ustası, çömezi

Sevgili bahçesinde
Uç gönlüm uç...
Kon gönlüm kon
Kon, yarin sinesine!
Gez gönlüm gez
Gez, sevda yellerinde!

Kaşlarından bir tel kara
Çalsam alnım karartır mı?
Saçlarından bir tutam ak
Düşse bahtım ağartır mı?

Gözündeki benekleri

bu kadar
heves ettiğine göre
kabuğundan çıkmaya
tosbağa misali
vazgeçtin, demektir yaşamından
şöhret olmak uğruna!

her defasında bir kuş havalanıyor
sana doğru yüreğimden
her defasında... öldürüyorum
bir kurşunda...

vazgeçtim… bu hayat benim değil!