Esma Özdemir Şiirleri - Şair Esma Özdemir

En sevdiğim tatlıdır
Üstü tarçınlı
Bir tabak şöyle
Taptaze
Mis gibi
Kazandibi...

Akşam olacak
Bir kızıllık belirecek gözlerinde
Oradan dağlara ve
Gökyüzüne yayılacak cemre
Sesim uzaklardan
Çın çın yankılanacak kulaklarında

Ben, sen ol, isterim
Kahvemin yanında tatlım
Bir de güllü lokum dudakların...
Köyümüzde olalım isterim
İlkbaharda çocuklar gibi
Derelerimizde

Mümkünü yok ama
Günün birinde
Sen varken yüreğimde
Senin yerine
Başka birini seversem hani
Korkuyorum

Uzaktan sevmeye alışıyorsun
Sevdiğin bir ay, bir güneş ya da
Gökyüzündeki en parlak yıldızsa mesela!
O seni sevemese de diyorsun
Işığı yeter bana!
Ve yeryüzünden

Şu fâni dünyadan göçüp gidersem
Ruhumu göklere salıversinler
Ay, hilâl olup da hüznü çökünce;
Bir Yıldız, önünde vardı, desinler!

Tabutumu al bayrağa sarsınlar

Verdiğin hiçbir sözü tutmadın
Dürüst davranmadın
Kendine karşı!
Yalan mı?
Senin kitabında
Sözünden dönene ne derler?

Ertelenmeye mahkûmdur
İmkânsız aşklar!
Konuşacak çok şey kalır yarınlara...
Birbirine kilitlenmekten ürker bakışlar
Çöller suya
Tenler birbirine

İnişli çıkışlı bu yollar
Gidişli dönüşlü
Ama otoban değil!
Eğisi de var
Doğrusu da
Indirici bindirici

Milenyumlarda
Yeni bin yıllarda
Çocuklar ölmesin, diye hep
Bu yüzyılda hele ki...
2024'te ve sonrasında
Sonbaharda, kışta ve yazda