Mecnuna Dönen Leylâ Şiiri - Esma Özdemir

Esma Özdemir
271

ŞİİR


15

TAKİPÇİ

Mecnuna Dönen Leylâ

Verdiğin hiçbir sözü tutmadın
Dürüst davranmadın
Kendine karşı!
Yalan mı?
Senin kitabında
Sözünden dönene ne derler?
Söyle bakalım!
Ayıp mı desem
Kusur mu, hata mı
Yoksa büyük bir günah mı?

Ben nereden bileyim...
Sen bayrağı çekip zaten
Çoktan indirmişsin yere mirim
Yüce kalenden!
Kanatlı kapılarını ardına kadar açıp
Silahlarınla birlikte
Teslim olmuşsun düşmana...
Ah be kuzum!
Zalimi buyur etmişsin içeriye!
Daha ne olsun!
Yüreğini ele vermişsin işte!
Baş köşeye oturtmuşsun
O megalomanı!
Bu hak mı?

Kalbinin çekirdeğine onu koymuşsun.
İpler senin elinde değildi ki zaten ezelden!
Sen kendini ararken, yavrum
Yüreğinden olmuşsun!
Oysa ki
Biryol baksan gözlerinin içine
Ne var!
Sor bakalım o gözlere
İyice yaklaş!
Seni nasıl sevdiğini
Bir kez de o söylesin sana!
Duygularını gizlemese
İtiraf etse artık, ne var?
Ah benim Safinazım...
Kör aşığım, abdalım!
Seni böyle üzmese ha?
Ölür müydü sanki?

Sürekli feragat ediyorsun
İlkelerinden bak!
Sabaha verdiğin sözü
Akşama bozuyorsun!
Kimin sana dönek, dediği
Umurunda değil
Biliyorum, ancak
Sen yine de yapma!
Sana o ölmedi ki
Yaşıyor, diyenlere de
Şaşıyorum gerçekten!
Varsın dönsün dünya
Bildiği gibi yine, boşver!
Aldırma, ancak ne olur
Kendine karşı bu kadar kaba ve
Ona karşı bu denli fedakâr olma!
Yapma!

İnan ki şuracıkta
Yansan cayır cayır hatta
Söndürmek için
Kimse tükürmez yüzüne!
Anlıyor musun?
Bağın bahçen viran olmuş
Sanki kime ne!
Bu kadar yorma gönlünü gülüm!
Ya da bırak benim sözlerimi
Bir çift pabuç gibi istersen
Kaldır at yabana!

Bak ne diyor, haydi
Şimdi dinle biraz
Yüreğine kulak ver!
Ne kadar inkâr etsen de
Bir derviş gibi sadakatle
Büyük bir tutkuyla bağlısın Ona;
Görüyorum..!
Ve yuvasından koparılan
Ötücü bir kuş gibi
Dalında şakıyarak
Bütün saflığıyla halâ
Heryerde yana yakıla gözlerin
Onu arıyor değil mi
Mecnun misali?

Nasıl da değişti zamanla
Bütün masallar!
O çoktan Mevla'yı bulmuş olsa da
Sen arayadur yarini yine de şeydâ!
Yıkılma, yılma!
Kurumuş çöllerde kavrul
Kum gibi, e mi!
Ceylan gözlerinde tütsün
Buram buram sevda ateşi!
Aşkolsun sana Leylâ!

Esma Özdemir
Kayıt Tarihi : 28.08.2026 14:41:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


Esma Özdemir İstanbul, 28.08.2026 Cuma

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!