Esma Özdemir Şiirleri - Şair Esma Özdemir

Menekşeler umut olur açılır
Baygın koku esim esim savrulur
Aşk ateşi yalım yalim kavurur
Esme mor çiçeğim, kalbim tutuşur

Kardelenler kar içinde nazlıca biter

Öksüzüm, sabîyim, bir başına
Sensizim...
Sızlıyor canım
Sızlıyor
İstanbul'un ve Dünyanın
Ve dahi bütün denizlerin

Memleket kokulu annem benim!
Gözleri kehribar
Yüreği ilkbahar annem!
Dili şerbet, gönlü bal-bereket
Elleri süt, peynir
Bağrı ekmek kokulu annem

Sensizlik içime öyle çöktü ki
Dün gece rüyama girdin ansızın
Sevdanla tutuşup öyle yandım ki
Bir damlacık buse verdin ansızın

Duymasın kimse bilmesinler adını

Dünya halidir bu prensesim
Döner birilerinin dümeninde!
Sen sanki mecbur musun
Herşeyi öğrenmeye?!

Bazen eğri, bazen doğru

Gitmişken eli boş dönme Memedim;
Suriye, Musul'u al da gel asker!
Ambargo koyana biz de koyalım;
Bağdat'ı- Kerkük'ü yar da gel asker!

Kapat tüm üsleri, dersini alsın;

Evlendin barklandın
Diye ne kadar seviniyorum
Bir bilsen kardeşim!
Yakında boyun kadar oğlun olacak!
Okulu bitecek
Askere gidecek

Kendimi bildim bileli
Altın takınmadım
Bilinçli olarak
İnsanları
Özendirmemek için
Adil olabilmek uğruna

Küçük küçük notlar alırdım
Önce hayattan
Koyardım aklımın cebine
Dizerdim sonra...
Kuralına göre dizelerime...
Geçinirdim

Gün biter
Hüzün çöker üstüme...
Tel tel yıldızlar kayar
Saçlarımdan her gece
Bulutlar gizler
Ayımın hilâlini benden.