Cahit Külebi ve Şiirleri Şiiri - Esma Öz ...

Zengini ve fakiri
Bol olan
Metropol büyük kentlerin
Çöpçatanları ve
Hırsızları da bol olur, derler...
Doğru!

Çöpçatan, yerine aslında
Başka bir kelime daha
Kullanabilirdim ama
Siz zaten anladınız onu!
Ayrıca
Ne gerek var efendim şimdi
O kaba ifadeyle
Muhabbeti bölmeye!
Değil mi?
Sadece kafama takılan
Birkaç soru var burada!
O da şöyle ki:
Zenginler mi fakirleri besliyor
O devasa büyük şehirlerde;
Yoksa, fakirler mi zenginleri?
Biraz daha düşününce
Mesela...
Acaba, yoksul semtlerde mi
Daha çok rağbet görüyor
Yahut da fakirlerin yaşadığı
Varoş mahallelerde mi
Revaçta sizinkisi?
Keramet, zengin olmakta mı?
Yoksa hedef kitle, daima
Dar gelirli mi?

Hepinizin çok iyi bildiği gibi...
Hani o Yetmişler'in
Moda dergilerinden birinden
Fırlamış artist gibi
Düğmeleri yarıya kadar açık
Ekose desenli veya sade
Düz renkli
Uzun kulaklı yakasıyla
O kırmızı gömlekli
Pala bıyıklı, havalı
Kabadayı tiplemesi sanki!
Sivri burunlu
Demir pençeli ökçesiyle meşhur
İşte o gelirken sizi heyecanlandırıp
Kundura sesinden tanıdığınız adam!
Caddede dolaşırken hani herkesin
İtibar edip, önünde saygıyla eğildiği...
En çok müşterisi ne tarafta
Acaba diyordum
Az evveli...
İsmi burada lazım olmayan
O işgüzar beyefendinin?

Yoksulluktan açılınca söz
İlk başta aklıma
Erzurum ve Diyarbakır gelir!
Sonra İstanbul, İzmir, derken...
Yeni bir ünvanın daha oldu
Şimdi sevin gayri!
Hey gidi seymenler diyarı!
Yoksulluğun Koca Tepesi
Ankara!

Nedense Ankara, deyince
Aklıma hep
Memleketimin uçsuz bucaksiz şairleri
Bir de
Cahit Külebi Şiirleri gelir!
Memleketimin bereketli toprakları gibi!..
"Ne yoksul adammış!
Diyecekler, meğer"...
-Ankara'ya düşünce
Yolu bizim garibin, tabi-
Sanki, malumun ilanı gibi...
Elbette
"İmanı gevremiş açlıktan"...
Başka ne olacaktı ki!

Ne işin vardı, o kara yerde
Bre çocuğum..?
Bolluk ve bereketin başkenti...
Güzel Atlar Ülkesi'nin gözdesi
Dokia'sı...
O güzelim Iris Irmağı'nın Zirvesi
Tokat, Zile ve Niksar'ı düşün!
Hele de
Bizim Sulak Kazova dururken
Elinin altında!
Ah evladım, mis gibi..!