Öğrencilerime...
Hiç bitmez bu sevda, bitmeyecek.
Nesillerden nesillere devam edecek.
Çiçek dalında, öğrenci okulunda,
Yeşerip boy ve bilgi verecek.
GBir zamanlar çok büyük hayalleri vardı.
Koştu hayallerinin peşinden, hiç düşünmeden.
Küçücük yürekler onunla koskocaman oldu.
O küçücük yürekler,
Damlaya damlaya göl olup gönüller suladılar.
Oğul-Vasiyetname
Oğul! Olur ya, bir gün öldüğümü duyarsan,
İhmal etme ananı, benden de iyi bak ona
Bayramlık ceketimi asın evin bir köşesine.
Tarlalar için yemeyin birbirinizi.
ON ADET –MEK, –MAK
Belki Biraz Fazlası…
Özgürlüğü kuşlar gibi yaşamak,
Uçmak sonsuza.
Gözyaşı dökmek
Özgürlük ne kadardır,
Bir menfaate satılır mı?
Yoksa birçok insan,
Sorgusuzca nefsini aşmalı mı özgürlük için?
Sonsuz hayaller kurmak,
Bir tebessümde kaybolmak,
Canım Peygamberim
Canım Peygamberim...
Nurlu cemâline hayranım.
Gösterdiğin dosdoğru yolda yürüyebilmek,
Sünnetini ömrüme nakşedebilmek,
Tefrika girmesin, birlik dirlik bozulmasın.
İnsan (!) neden cana kıyar, neden uşak olur?
İnsan eşref-i mahlûkattır; bunu nasıl unutur?
Neden nefse kul olur da, paraya pula boyun eğer?
Aynı gemideyiz; sen kaptan, ben tayfa.
Şiire de, kelle paçaya da veda.
Doktor:
“ Hastasın, onu yeme bunu yeme…” dedi.
Sana da veda doktor bey.
Veda demişken;
Para, pul, makam, mevki...
Hepsi gelir geçer birer imtihandır.
İnsanı büyüten sahip oldukları değil,
Sahip olduklarına şükredebilmesidir.
"Yok!" diyenlere
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!