ON ADET –MEK, –MAK
Belki Biraz Fazlası…
Özgürlüğü kuşlar gibi yaşamak,
Uçmak sonsuza.
Gözyaşı dökmek
Ve insanları sevmek;
Hem de karşılık beklemeden.
Sessizce sevdalanmak bir güzele,
Güzelden ötesini keşfetmek…
Sarı bir yaprak misali,
Rüzgârın götürdüğü yere
Hiç itiraz etmeden gitmek.
Aşkı kirletmemek,
Suni kelimelerle, nefret kokan sevgilerle.
Gökyüzünün sonsuzluğunu
Özgürce yaşamak
Ve maviliğin içinde kaybolmak…
Bir gönle dokunmak,
Kırık bir kalbi sessizce onarmak.
Affetmek,
Affedilmeyi beklemeden bağışlamak.
Bir tebessümü çoğaltmak,
Bir duayı omuzlamak.
İnsanı insanda değil,
Mânâda aramak.
Kendini eksiltmek,
Hakikatte çoğalmak.
Susmak,
Sözün bittiği yerde kalbi konuşturmak.
Dünyaya misafir olduğunu unutmamak,
Her adımı emanet bilerek yürümek.
Ve sonunda anlamak;
Yaşamak, yalnız nefes almak değil,
Severek, inanarak ve iz bırakarak var olmaktır.
Emin KEVEN
1999
Kayıt Tarihi : 15.12.2006 09:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!