Zaman Şiiri - Emin Keven

Dün gece
Zamandan bahsettik gizlice.

Kimse duymasın ister gibi,
Fısıltıyla...

Zaman;
Denize kavuşan bir ırmak,
Geri dönmeyen bir yolcu.

Bir dalda tomurcuk olur bazen,
Bazen sararmış bir yaprak.
Bir kuşun kanadında uçar,
Bir çocuğun kahkahasında çoğalır.

Konuştuk...

Üç gün üç gece değil,
Bir ömür kadar.

Ne eksildi zamandan,
Ne de çoğaldı.

Eksilen hep bizdik.

Kimse tüketemedi zamanı;
Ama zaman,
Herkesi usul usul tüketti.

Kıymeti,
Geçince anlaşıldı her defasında.
Dün dediğimiz,
Bugün hatıra oldu.

Zaman...

Beklemedi kimseyi.
Ne sevince durdu,
Ne gözyaşına.

O yürüdü;
Biz arkasından ömür dedik.

Öyleyse...

Konuşalım sevdiklerimizle,
Sarılalım vakit varken.

Çünkü zaman,
Ses etmeden geçer.

Ve bir gün,
Saatler durmaz;
Sadece bizim için çalışmayı bırakır.

Emin KEVEN
2002