Mutluluk Şiiri - Emin Keven

Para, pul, makam, mevki...
Hepsi gelir geçer birer imtihandır.
İnsanı büyüten sahip oldukları değil,
Sahip olduklarına şükredebilmesidir.

"Yok!" diyenlere
Bir lokmanın kıymetini sormalı.
Bir yudum suya hasret kalınca,
Ekmeğin kokusu bile bayram olur.
Dememişler boşuna:
"Tok, açın hâlinden anlamaz."

Aç kalmalı insan bazen;
Üç gün, beş gün değil belki,
Bir anlığına bile olsa...
Ki anlasın,
Bir tas çorbanın,
Bir dilim ekmeğin
Ve edilen bir duanın kıymetini.

Küçük şeylerle de mutlu olur insan.
Bir çocuğun gülüşü,
Bir çikolata,
Bir fincan çayın buharı...

Mutluluk bazen bir annenin duasıdır,
Bazen bir dostun omzuna dokunan sessiz bir el.
Bazen de akşam eve dönerken
Kapıyı açan bir "Hoş geldin." sesidir.

Dünya onun olsa yetmez kimine;
Bir avuç sevgi yeter kimine de.
Mutluluk dağların ardında değildir;
Bir çakıl taşında,
Bir tebessümde,
Şükreden bir gönlün tam yanı başındadır.

Emin KEVEN
2008