Gülten Öğretmen Şiiri - Emin Keven

Bir zamanlar büyük hayaller kurdu.
Durup dinlenmeden koştu peşinden.

Okuldaki minicik yürekler,
Onunla büyüdü, büyüdü ve koskocaman oldu.
Her biri başka bir gönüle aktı.
Damlaya damlaya sevgi denizini oluşturdular.
Ve başka nice gönüller derman oldular.
Yıllar sonra el öptüler, derde derman oldular, gönül aldılar.
Biz sizden öğrendik hayatı, dediler.
Çocuklar, güzel cümleleri söyledikçe
“İyi ki öğretmen olmuşum,
Yüzleri, binleri iyi ki okutmuşum” dedi.

Kötü bir haber geldi bir gün.
Hastalandı ve bir gün sonra kardeşi iflas etti.
Babasını can damarını kaybetti başka bir gün.
Her daim yanında olan hayat arkadaşı Harun Abi!
Gülten Öğretmene destek oldu
Bazen şoför, bazen umut oldu, yol oldu…
Yılmadılar. “Hepsi imtihandır.” dediler.
Rabbim vermişse vardır bir hikmeti, dediler.
Şefkat okulunda nice gönüllere girdiler.
Hem velileri hem öğrencileri yetiştirdiler.

Dertten, kederden ve hastalıktan fırsat buldukça
Gelip kulda nefeslendiler,
Mahalledeki kimsesize koştular.
Sonra okulda çocuklarla neşelendiler.

Açlık, yokluk varsa bir evde kapısını çaldılar
Bir hasta varsa hastaneye taşıdılar.
Bir yetim ağlıyorsa gözyaşını sildiler.
Harun Abi er daim yanı başında.
Sessizce her daim birlikte aldılar yükü omuzlarına
Birlikte koştular iyiliğin peşinden.

Hiç şikâyet etmediler.
Dillerinde daima dua ve şükür.
Gönülleri hiç yorulmadı.
Binlerce öğrencinin ve kimsesizlerin gönlüne girdiler.

Bazı insanlar ders anlatır.
Bazıları da ömürleri ile ders olurlar.
Gülten Hoca da Harun Abi de ders oldular.

Emin KEVEN -2019