Özgürlük Şiiri - Emin Keven

Özgürlük ne kadardır,
Bir menfaate satılır mı?
Yoksa birçok insan,
Sorgusuzca nefsini aşmalı mı özgürlük için?
Sonsuz hayaller kurmak,
Bir tebessümde kaybolmak,
Ne kadar özgürlüktür acaba!?

Mânânın derinliğine sevdalanmak,
Gönlün mavisine dalmak…
Ya gökyüzü?
Özgürlüğe dost mudur, düşman mı?

Bir hakikat uğruna uykusuz kalanlar,
Özgür müdür?
Yoksa özgürlük gönüllerden çekilmiş midir?
Hiç düşlere kilit vurulur mu?
Değişse de şekil,
Değişir mi hiç ruh?
Özgürlük nefsin dışında hapsolur.
İçeride her şey fıtratıyla doğaldır.

Doğal renklerle gülmek, maharet ister.
Oysa için için ağlamak,
Yağmurun toprakla kucaklaşması kadar,
Özgürlük sayılırdı.

Kanadı kırık bir kuş,
Özgürdür,
Ayağı kırılmış bir karınca kadar.
Özgürlük;
Gönlün semasında uçmaktır sonsuza,
Hiç usanmadan zikretmektir gönülde.
Belki de özgürlük,
Bir damla hikmettir,
Nefse inat.

Emin KEVEN
13.09.2002