Piyon ya da Şah! Şiiri - Emin Keven

Tefrika girmesin, birlik dirlik bozulmasın.
İnsan (!) neden cana kıyar, neden uşak olur?
İnsan eşref-i mahlûkattır; bunu nasıl unutur?
Neden nefse kul olur da, paraya pula boyun eğer?

Aynı gemideyiz; sen kaptan, ben tayfa.
Aynı sofradayız; ekmeğimiz bir, rızkımız bir.
Bu ülke bizim; canımız, yüreğimiz, al bayrağımız.
Elden gitmeden kıymetini bilelim,
Ele güne muhtaç olmadan omuz omuza verelim.

Biz piyon olmaya değil, şah olmaya geldik.
Uşak olup sürüklenmeye değil,
Sultan değil, Hâdimü'l-Haremeyn olmaya geldik.
Bir taşını cihana değişmeyiz; cümle âlem bilsin.
Kim gelirse; bölmek, almak ve yok etmek için,
Ser veririz; ama zalimin önünde baş eğmeyiz.

Karanlıkları sevgiyle, muhabbetle aydınlatacağız.
Kin susacak, merhamet konuşacak.
Nefret, öfkesiyle birlikte yön değiştirecek.
Kurttan (!) medet uman koyunlar olmayacağız.
Biz bir oldukça bütün oyunlar boşa çıkacak.

Allah büyüktür!
Kul hesap kurar; takdîr ise daima Allah'ındır.

Emin KEVEN
2006