Canım Peygamberim! Şiiri - Emin Keven

Canım Peygamberim

Canım Peygamberim...
Nurlu cemâline hayranım.
Gösterdiğin dosdoğru yolda yürüyebilmek,
Sünnetini ömrüme nakşedebilmek,
Cennette sancağının altında olabilmek için
Çırpınır durur bu gönlüm.

Namazın huzurundan bir damla,
Muhabbetinden bir nefes alabilmek...
Gözyaşım sel olsa da senin için,
Yine derim:
İnsanlık adına yaptığımız
Ne kadar da azmış.

Dualar kabul olsun,
Kin yerini merhamete bıraksın.
Silinsin mazlumun gözyaşı,
Yetimin yüzü gülsün.
İnsan, yeniden insan olsun diye
Ellerimi semaya açarım.

Sözler kifayetsiz seni anlatmaya.
Her cümle eksik,
Her kelime mahcup kalır.
Karanlık çağların sabahı oldun sen;
Çorak gönüllere rahmet oldun.
Sana uyan yolunu buldu,
Senden uzak düşen kendi gölgesinde kayboldu.

Âlemlere rahmet diye gönderildin.
Adın anıldıkça gönüller ferah bulur,
Salâvatlarla dirilir yürekler.
Seni seven, sevgini yaşayan,
Merhameti kuşanır, adaleti çoğaltır.

Son nefeste dilimde ümmet olmanın şükrü,
Gönlümde senin sevgin olsun.

Emin KEVEN- 15 Nisan 2012