Bitti sandığın anlar vardır,
Nefes bile ağır gelir insana.
Sanki göğsünün üzerine koca bir dünya yıkılmış gibi, taşıyamazsın o yükü.
Ama insan tam vazgeçecekken,
Umut sessizce çalar kapıyı.
Kimseler duymaz o sesi,
Ben bu hırçın ömrün en deli fırtınalarını senin kalbinde dindirdim.
Hepsi senin o ince gülüşünün kıyısında birer birer dize geldi.
Meğer ömrümün en bereketli baharı,
Senin o zarif kalbinin kıyılarında saklıymış.
Sen benim için,
Şu yalancı dünyanın ortasında tutunacak tek doğrusun.
Birikiyor içimde söyleyemediğim ne varsa,
Bazen bir çay buğusunda sönüyor, bazen bir gece yarısında...
Ben ki, kırık dökük sevdaların o yorgun yolcusu,
Kendi gölgeme sarılıp avunuyorum şu dünya hanında.
Dokunsalar ağlayacağım bir eşikteyim yine,
Soruyorum kendime; bu kaçıncı yenilgi, bu kaçıncı sitem kadere?
Sen ardına bakmadan gittikten sonra anladım,
Bir insanın yokluğu, varlığından daha çok yer kaplıyormuş hayatında.
İçimde bir boşluk değil,
Ucu bucağı olmayan bir uçurum bıraktın.
Şimdi nereye baksam her yanım sensizlik...
Her gece aynı acımasız soru dönüp duruyor kafamda,
Ben seni bir ihtilal gibi, sessiz ve derinden seviyorum;
Yüzünü unutan şehirlere inat,
Gülüşünü hafızamın en güvenli yerinde saklayarak.
Hiç kimsenin geçmediği o ıssız patikada,
Sadece ruhumun ruhuna değdiği o gizli coğrafyada.
Sen, içimde hiç bitmeyen o eski şarkısın,
Ne anlatayım ki bundan sonra?
Kelimeleri birbirine ulasam bağ bozuldu bir kere.
Zaten ne söylesek hafif kalacak bu saatten sonra.
Büyük bir hevesle çıktığım o yoldan,
Sırtımda koca bir yalan yüküyle döndüm ya;
Beni en çok bu yordu.
"Kendine dikkat et" deyip gittin ya hani,
Ben seninle tüketmişim kendime olan dikkati de,
O masum sevgiyi de...
Şimdi arkandan yas tutacak değilim.
Yokluğuna sahte değerler biçip büyütmem seni;
Gittiğin gün vurdum etiketine en büyük indirimi.
Şimdi en çok özlediğim o kuytu köşeden,
Sessizce uzansam, dokunsam yarım kalan ellerine.
İçimde biriken, söyleyemediğim tüm kelimelerden,
Sarılsam sımsıkı, sığınsam o sıcak nefesine.
Yıllardır içimde sustuğum, biriktirdiğim şiirlerle gelsem,
Dökülse mısralar, her biri bir merhem olsa canına.
Gözümün içine baka baka söylediğin yalanlara
İnanacak kadar çok sevdim seni.
Sen benden bir adım bile uzağa gitmedin, buradasın,
Yanımdasın ama bir o kadar da başka bir diyardasın.
Her sabah aynı tanıdık yüze uyanıp,
Aynı yabancı bakışlarda kaybolmayı kanıksadım artık.
Aynı odanın içinde, kendi sesimden korkup
Kör bir sessizliğe sığındım.
Gözlerim kapıda, kulağım tek bir tıkırtıda,
Geceyi sabaha, sabahı geceye ekledim.
Bir mucizeyi bekler gibi
Günleri birbirine uladım.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!