Sen hangi zamanda takılı kaldın sevgili...?
Böyle güzel sevilmek hangi adamın harcı?
Biz hangi yanlış çağa, hangi eksik zamana denk geldik böyle..?
Doyasiya sarılamıyorken bile sana,
Tek bir gülüşünü, o sıcacık bakışını
Bütün varlığınla üzerime deviriyorsun...
Yüreğimin dinmeyen yangını,
Soluğuyla bana can veren adam...
Şu yalan sevdaların, şu sahte aşkların cehenneminde,
Gözün kapalı sığınacağın o kadın benim.
Bunu sen de çok iyi biliyorsun...
Araya mesafeler, zamanlar girse ne çıkar?
Ben her cümlenin sonunu yine sana bağladım.
Herkesin bir şeyleri tükettiği bu dünyada,
Ben seninle çoğalmayı, sende dinlenmeyi seçtim.
Senin adınla başlayan her cümlede biraz daha güzelleştim.
Kaç ömür sustuysam sensiz,
Tek bir sesinle hepsini uyandırdın.
Şimdi zamanın da, mekânın da ötesinde bir yerde,
Kendimi yalnızca senin kalbinin ritmine bırakıyorum.
Çünkü biliyorum ki senin olduğun her yer,
Benim dünyadaki tek sığınağımdır...
İyi ki geldin, iyi ki dokundun ömrüme.
Hangi dua getirdiyse seni,
Şükürler olsun yanımda oluşuna.
Bak, ellerin ellerimde şimdi,
Göğsünde dinleniyor kalbim,
Aynı nefesin sıcaklığında,
Alnıma yazılmış en güzel duada...
Ömrümün geri kalanı:
Adını söyler, gözlerinde susarım
Kayıt Tarihi : 13.08.2026 15:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!