İçinde Taşıdığın Kadar Şiiri - Dumani Trbzn

Gökyüzünü sığdırdığın kadardır ufkun,
Ne bir adım eksik, ne bir adım fazla.
Adım attığın yollar değil seni büyüten,
O yollarda neyi heybende tuttuysan osun...
​Bir gülüşün ardına sakladığın kırgınlık kadar olgunsun,
Ve sil baştan başlayabildiğin kadar cesur.
Hayat sana sunulan renkle değil,
O tuvale hangi duyguyla dokunduğunla dolusun.
​Dokunduğun her yürekte bir izin kalır,
Unutma, ne kadar samimiysen o kadar kalıcısın.
Rüzgârın yönüne kırılmak kolaydır da,
Kendi köküne sarıldığın kadar ayaktasın.
​Kaç fırtına atlattığın değil önemli olan,
Boğuştuğun dalgalarda ne kadar kendin kalabildiğindir.
Karanlıktan korktuğun kadar değil,
O karanlığa bir mum yakabildiğin kadar aydınlıktır için.
​Zamanın akışına bırakmak yetmez kendini,
Anı ne kadar hissettiğindir seni yaşatan.
Dün geride kalan bir izden ibaret,
Yarın ise sadece yüreğindeki inanç kadar yakın.
​Sustukların kadar birikir içindeki yük,
Konuşabildiğin kadar hafifler ruhun.
Başkalarının çizdiği sınırlarda değil,
Kendi kanatlarını açabildiğin kadar özgürsün.
​Ne topladığın çiçekler anlatır baharı,
Ne de avucunda kalan kurumuş yapraklar.
Toprağa ne kadar sevgi ekebildiysen,
Ömrüne o kadar bahar düşer, o kadar açar dalların.
​Gözünün gördüğüyle yetinme hiç,
Gönlünün hissettiği kadardır dünyan.
Geceye ne kadar ışık taşıyabiliyorsan,
İşte o kadar aydınlıktır sabahın...