Bilal Karaman Şiirleri - Şair Bilal Karaman

Bakınca saksılardaki bahara
Aklımdan sen geçersin
Kah pencere önünde kah balkon kenarında
Kapatıp gözlerimi, açarım göğsümü
Güneş beni seyreder bütün hikayesiyle
Tozlanmış hayalinin arkasında

Önce kuşlar telaşlanır
Sonra deniz susar, Ay düşer kıyılara
Zaman zaferini kutlamaya durur
İşte o an sen gelirsin aklıma
Yalnızlıkla biten şarkılar çörekler
Dudaklarımdan gözlerimin daldığı uzaklara

Aklımdasın Kurşun gibi

Baharı kışta gördüğüm
Saçlarına taç ördüğüm
Gel de çözülsün kördüğüm
Aklımdasın kurşun gibi

Ey kurbanı olduğum
Yurdumun ay yıldızlı kızıl ateşi
damla damla al kanımla boyadığım göklerdeki sevincim
özgürlüğümün semadaki kınalı kartalı
oğuz atamın nişanesi, barış güvercinim
ninemin dilindeki duam

Uçsuz bucaksız vadi şu koskocaman bayır
İmtihandayım sanki hasret ölümden ağır

Eteğin mi tutuştu bu ne telaş deli kız
Korkutmasın gözünü tarlamda yanan anız

Gönül dergâhında feylin karışık
Kime yanacağın bilinmez senin
Sen sevgili olsan ben de bir âşık
Eğlenip kalbinde kalınmaz senin

Bakışların yalan, yalan gözlerin

Nişabur'da tuğ açıp engin dagları aşan
Selçuklunun soyudur Elbeyli Türkmenleri
Eğilip bükülmeden bu günlere ulaşan
Oğuz'un öz koludur Elbeyli Türkmenleri

Horasan'dan göç alıp,kerkük çayından içen

Seni sevmenin bedeli öyle ağır ki
gittiğin o günden bu yana hasretin yordu, yıktı
ayaklarımı dip'e çeken sanki bir dünya çöküyor üzerime
yol karma karışık
suskunluğum kabahatim den gelmiyor
şaşkınlığım dan çıkamıyorum bir türlü

Canım dediğin can, çıkmadan benden
Son bir dileğim var sevdiğim senden
Sen yaşar ben eğer ölürsem önden
Evinin önüne kaz mezarımı

Dünü arar oldum tükendi ferim

Hülyadan çıkıp dünyada, dönüp de aynaya baktım
Evliya değildim amma Firavunla da değilim
Haram helal tartısında hesap ateşini yaktım
Evliya değilim amma Firavundan da değilim

Ömrün sabır hanesinde bin türlü çileyi ördüm