Bilal Karaman Şiirleri - Şair Bilal Karaman

Zaman üzülmüyor acımıyor
Eylül kapıya dayanmış
Ödün vermiyorken kendinden
Her şey o kadar dokunaklı
Daha çok kırılgan dünden

Aldığım her nefeste, sen varsın sen canımda
Gelip de son an'ım da yanımda olmaz mısın?
Bedenim uyuşuyor izdiham var kanımda
Üç beş dakka uğrayıp helallik almaz mısın ?

Bakışınca cenneti gördüğüm tam o gündü

Bir elagöz geldi geçti
Kendi vardı ruhu yoktu
Baksam haram sevsem suçtu
Yasak aşılmaz boşluktu

Neler etti neler etti

Cehl ile karışıp süfli devrana
Bitmez dediklerin bitiyor bir gün
Tohumu atıp da herksiz harmana
Yetmez dediklerin yetiyor bir gün

Yel ile sönmüyor yananın közü

El açtım diliyorum Mevla’ma ısmar olsun
Adı insan olan dost, bir insan istiyorum
İster sarı, ister beyaz, isterse esmer olsun
Adı insan olan dost, bir insan istiyorum

Dili dini fark etmez, ister Türk ister Kazak

BİR KIZ GELDİ ERZİNCAN’A

BİR KIZ GELDİ ERZİNCAN’A
SAÇLARI GECE DEN KARA
MELEKLER GİBİ KUSURSUZ
ÖZENLE YARATMIŞ MEVLA

BİRLİKTE YİĞİDOYUZ

Tarihin şanla dolu atmış yediden beri
Anadolu yıldızı otağın yiğit yeri

Neresinden başlasam nasıl anlatsam seni

Yine ayaktayız
Gecenin uykuları kaldırımlara
Lav ettiği geç saatte

Endişe kirece dönüşürken
Korkularımı öldürüyor ayak seslerin

Bulutlar fırtınaları doğursa da
Yağmurlar toprağına yağar
Tasalanma sen yiğidim
Doğruluk güneş gibidir
Mutlaka Karanlıkları boğar...............Bilal KARAMAN

Bilal Bey

Atmışlı yılların zemheri ayı
O Döndü anadan doğdu Bilal Bey
Seyran eylemeden fani dünyayı
Boynunu doğruya eğdi Bilal Bey