Bilal Karaman Şiirleri - Şair Bilal Karaman

Gözlerini gözlerimden
Al dedin de almadım mı?
İçerim kan ağlıyorken
Gül dedin de gülmedim mi?

Zaman ömürden içerken

Ne kıymeti var ki gönül almanın
Param parça edip kırdıktan sonra
Hatırı mı olur yara sarmanın
Kalbime hançeri vurduktan sonra

Bir varmış bir yokmuş ne işe yarar

Al yanak üstüne yaban gülleri
Takma öyle nolur ölesim gelir
Cennet gözlerinle göz bebeğime
Bakma öyle nolur ölesim gelir

Niceleri geldi, nicesin geçti
Kırılan gönlümü alan olmadı
Gönülden sunduğum ömrümden içti
Akşamdan sabaha kalan olmadı

Beni benden alan nasıl şeydi ki

İnsanlık âlemi düz olacaksa
Kendi kimyamızı çözmeden olmaz
Senlik benlik haset son bulacaksa
Cehaleti yıkıp ezmeden olmaz

Cisimdeki şekle tarif deniyor

Mavi ufuklara uçan Turnalar
Esen yeli benden bilse ne fayda
Geceme doğuyor dilsiz anılar
Döşümde uykuya dalsa ne fayda

Başımda bir bulut kovsam gitmiyor

Ne Hikaye Ne Masal

Umut koymadım ektim hicran çöken dağıma
Bir çiçek muştulandı kuruyan toprağıma
Tanrının bir lutfuydu boştu her şey her taraf

Can suyum senle coştu nehir bakışlı kadın
Damla damla biriktir vuslat gölün yap beni
İçimi serinletir, düşlediğim de adın
Sevgini ört üstüme yüreğimden öp beni

Tırnağın zarar görse yakarım tüm şehrini

Hayatıma bir şey katamıyorsan
Ne işin var benle uzak dur benden
Verdiğin sözleri tutamıyorsan
Ne işin var benle uzak dur benden

Sevgili olmadın bacım olmadın

Annem misin, babam mısın, sevgilim misin?
Ne işin var gece gece çık git rüyamdan
Selamın yok sohbetin yok eller gibisin
Ne işin var gece gece çık git rüyamdan

Dönüşü olmayan yolda sona dayandım