Bilal Karaman Şiirleri - Şair Bilal Karaman

Devranın devrildi gocadın gönül
Güle yanaşmadın taşlara döndün
Değmeyenle beni harcadın gönül
Çevirdin yönünü puştlara döndün

Yüzüne gülene tamah eyledin

Eyvallahım yoktur hey hat
Zora inat gülesim var
Gücüme gidiyon hayat
Ya sen ya ben diyesim var

O ebed'im o ezelim

Ölümü öldürenler var
dediler henüz görmedim
Felekten çalınan gün kâr
dediler henüz görmedim

Düşlerime doğan ay'dı

Nice sevgililer misafir ettim bir bilsen
hiç birinin varlığımdan haberleri yokken
Kaçını, kaç kez hayallerimle buluşturdum
çekip bastım bağrıma sevmişliğim çılgınken

Kalbim titrer oldu bu aralar durduk yere

Söndürdüğün küllerinden yanmıyor
Gönül küstü yandığını anmıyor
Aşklar bir gecelik oldu olalı
Karanfil parmaklar kınalanmıyor

Ne sen o eski sensin, ne de ben bende kaldım
Kalbimi kırdığın gün, geçimsiz adam oldum

Yan yana gelmiyorum her aklıma esenle
Kavgalıyım herkesle herkes davalı benle

Karşıyım usta
Sevgilisiz geçen DÜN’ e
Savaşlarla uyanan GÜN’ e
zalime verilen Ün’e karşıyım……..

Karşıyım usta

Ertelediğin sevgiyi
dönüp gelsen bulamazsın
Gönül oynamaya gelmez
servet döksen alamazsın

Dalıp hasret uykusuna

Sustukça suçlandım kime ne deyim
Kime güvendiysem gömdüler beni
Derdimi dertlenip kime söyleyim
Kime güvendiysem gömdüler beni

Hayat yaşanmıyor kitaba göre

Kabul etmez beni, benden gayrisi
Kimse çekmez benim dilsiz kahrımı
Yaralı kalbimin dinmez ağrısı
Kimse çekmez benim dilsiz kahrımı