Bilal Karaman Şiirleri - Şair Bilal Karaman

Aşığın kalbinde vuslatsız sevda
BÜYÜR demek için beni mi seçtin
Menzil ok'ta değil fırlatan yay da
DUYUR demek için beni mi seçtin

Asil duyguları zamana salıp

Yine ayaktayız
Gecenin uykuları kaldırımlara
Lav ettiği geç saatte

Endişe kirece dönüşürken
Korkularımı öldürüyor ayak seslerin

Bulutlar fırtınaları doğursa da
Yağmurlar toprağına yağar
Tasalanma sen yiğidim
Doğruluk güneş gibidir
Mutlaka Karanlıkları boğar...............Bilal KARAMAN

Bilal Bey

Atmışlı yılların zemheri ayı
O Döndü anadan doğdu Bilal Bey
Seyran eylemeden fani dünyayı
Boynunu doğruya eğdi Bilal Bey

Ele minnet eyleme kendin kendinle
Gel seninim başım gözüm üstüne
Yaşadığın her ne varsa geçmişte
Sil seninim başım gözüm üstüne

Mamur eyle zemherimi tipimi

Her yüze güleni sevilir sanma
İnsan çeşit çeşit dil başka başka
Türlü yaprak açan derilir sanma
Toprak çeşit çeşit gül başka başka

Gönlü güzellere güzel bakılır

Sıcak yarada barut, tevhitle heyecanım
Kudretim, asaletim, Oğuz neslinden geldi
Var oluş, diriliş bu, her damlasında kanım
Parçalanan döşümden çıktı arşa yükseldi

Ateş, demir ve nefret, ölümü soludular

Rabbim lütfetmiş bu günü
Bugün kimsesizler günü
Unutmayalım düşkünü
Bayramımız bayram olsun

Gelin çoğaltalım azı

Bu vakit, dünkü vakit değil annem
Her şey yeni moda
Bahar çiçeklerini erken döküyor
Sular terse akıyor
Laleler gece açıyor
Güller ayyaş masalarına koşuyor

As sonra sabah olacak
Kara yosunların ateş böceklerinden
Kendilerini gizlediği gecede
Deva arayan dervişin nefesine kör düğüm olup
Katıksız kafeslerine keyif dantelleri ören vicdanın üzerine de doğacak güneş
Kimin kime ne hakkı var sorgulamasını gönderirken bereket dağıtan