Bilal Karaman Şiirleri - Şair Bilal Karaman

Önce kuşlar telaşlanır
Sonra deniz susar, Ay düşer kıyılara
Zaman zaferini kutlamaya durur
İşte o an sen gelirsin aklıma
Yalnızlıkla biten şarkılar çörekler
Dudaklarımdan gözlerimin daldığı uzaklara

Aklımdasın Kurşun gibi

Baharı kışta gördüğüm
Saçlarına taç ördüğüm
Gel de çözülsün kördüğüm
Aklımdasın kurşun gibi

Ey kurbanı olduğum
Yurdumun ay yıldızlı kızıl ateşi
damla damla al kanımla boyadığım göklerdeki sevincim
özgürlüğümün semadaki kınalı kartalı
oğuz atamın nişanesi, barış güvercinim
ninemin dilindeki duam

Uçsuz bucaksız vadi şu koskocaman bayır
İmtihandayım sanki hasret ölümden ağır

Eteğin mi tutuştu bu ne telaş deli kız
Korkutmasın gözünü tarlamda yanan anız

Gönül dergâhında feylin karışık
Kime yanacağın bilinmez senin
Sen sevgili olsan ben de bir âşık
Eğlenip kalbinde kalınmaz senin

Bakışların yalan, yalan gözlerin

Nişabur'da tuğ açıp engin dagları aşan
Selçuklunun soyudur Elbeyli Türkmenleri
Eğilip bükülmeden bu günlere ulaşan
Oğuz'un öz koludur Elbeyli Türkmenleri

Horasan'dan göç alıp,kerkük çayından içen

Hedefim büyük Türkiye
Çalışmaktan bıkmıyorum
Patatese patlıcana
Devletimi yıkmıyorum

Düşlerimi süsleyen perilerin yerine
Aşkım diye koyduğum kalbimde en derine
Pembeden sürme çekip kahveden gözlerine
Seviyorum diyorken kalbinde var mıydım ben
Uzaklardan baktığın dağlarda kar mıydım ben

Aşkın cehenneminden yüreğim tuttu seni
Kahredip kaderime uzağa kaçamadım
Anıları örtündüm düşler uyuttu beni
Baharları tükettim bir çiçek açamadım

Kahrına rehin verdim, neşemi gülüşümü

Kahverengiydi saçları
sümbül salkım omuzlarına inerdi
Çakır düşler balkon kâffe de işlenir
Pembe tebessümleriyle
Aşk parlardı gözlerinde