Bilal Karaman Şiirleri - Şair Bilal Karaman

Döverek Sevilmez Severek Kazan

Kadına el kalkmaz kadın dövülmez
Döverek sevilmez severek kazan
KADINI KÜÇÜLTEN ERKEK BÜYÜMEZ
Döverek sevilmez severek kazan...

Pişman olup bir gün dönersen eğer
Dünya cennet olsa bir olamayız
Askına köleydim körmüşüm meğer
Dünya cennet olsa bir olamayız

Gökte yıldızımdın yerde meleğim

Bin türlü çile ile biriktiğim hayatta
Dolmadan taştığımı düşünmedin değil mi?
İnsanlık kimliğimle, yaşadığım milatta
Yanmadan piştiğimi düşünmedin değil mi?

Ben kendimle savaştım imtihan avlusunda

Damla damla dolar gider
Duygu pınarında ömrüm
Gözlerimi sular gider
Duygu pınarında ömrüm

Nispete dizilse dağlar

Nedir kimdir demiyorum
Düz olanlar gelsin bana
Eğri büğrü sevmiyorum
Düz olanlar gelsin bana

Oyun eski usül yeni

Bir ben varım ben de, bana emanet
Canım senin desem günahlardayım
Soluduğum nefes sırra elamet
Canım senin desem günahlardayım

Her anım imtihan kalbim imanım

Duydum ki adımı anmıyormuşsun
Ömrün uzun olsun, canın sağ olsun
Halen sevdiğimi sanmıyormuşsun
Ömrün uzun olsun canın sağ olsun

Gönülsüz olunmaz, Gül'ün talibi

Yalnızlık bıktırdı bezdim hayattan
Canıma bir yoldaş gönder Allah’ım
Bu gidişle bu can geçmez sırattan
Canıma bir yoldaş gönder Allah’ım

İster bahar olsun ister güz olsun

Son söz Şahadet iken, hangi ölümdür erken
Ölmek kutsaldır Türk e Vatanı çiğnenirken

Köpek salyalarıyla köpük tuttu sahiller
Yüz binleri toplayıp haçlı kurdu gafiller

Bir sevgili biliyorum
Âdemin toprağında Havadan yaratılmış
Göze manayı cana umudu koyan
Zemheri çiçeklerinin üzerine doğan
Nurla donatılıp aşkla yoğrulan