Bilal Karaman Şiirleri - Şair Bilal Karaman

Mazlumların umudu ümmetin ayak sesi
Bu gelen ordu senin, gerçek ordun ya rabbim
Sancağındaki hilal diriliş nişanesi
Bu gelen ordu senin gerçek ordun ya rabbim

Karanlığın kalbini titreten yarınları

Gönül hırsızına bir mektup yazdım
Almasa da olur alsa da olur
Gizli cümlelerle azıcık bozdum
Bilmese de olur bilse de olur

Bende bıraktığı bulanık resim

Bir ben varım ben de, bana emanet
Canım senin desem günahlardayım
Soluduğum nefes sırra elamet
Canım senin desem günahlardayım

Her anım imtihan kalbim imanım

Duydum ki adımı anmıyormuşsun
Ömrün uzun olsun, canın sağ olsun
Halen sevdiğimi sanmıyormuşsun
Ömrün uzun olsun canın sağ olsun

Gönülsüz olunmaz, Gül'ün talibi

Yalnızlık bıktırdı bezdim hayattan
Canıma bir yoldaş gönder Allah’ım
Bu gidişle bu can geçmez sırattan
Canıma bir yoldaş gönder Allah’ım

İster bahar olsun ister güz olsun

Günün bir vaktinde sessiz sedasız
Çekip gideceğim gelmemiş gibi
Eşten dosttan ayrı belki vedasız
Sanki ağlamamış gülmemiş gibi

Daha dün çocuktum geliştim yettim

Aşkınla kor olup yanan kalbime
Damla ol bir ömür minnet olurum
Dalınca gözlerim gözbebeğine
Cehennemden çıkar cennet olurum...

Ansızın bir gece bas düşlerimi

İnsanlar içinde insan aradım
Buldun mu derseniz cevap yok bende
Şu yalan dünyada gerçek muradım
Aldın mı derseniz cevap yok bende

Ol diyenin emriyle, geldim can oldum

Yatırmışım dizlerime
saçlarını tarıyorum
Gülümseyen bakışınla
gözlerini arıyorum

Düşlerimi alsın gitsin

Dünyanın yükünü sarmış sırtına
Sıyrılıp da atmaz çilekeş kadın
Dışı bahçe bostan içi fırtına
Sırrını anlatmaz çilekeş kadın

Bir gülüş bir lokma en büyük aşkı