Bilal Karaman Şiirleri - Şair Bilal Karaman

Pişman olup bir gün dönersen eğer
Dünya cennet olsa bir olamayız
Askına köleydim körmüşüm meğer
Dünya cennet olsa bir olamayız

Gökte yıldızımdın yerde meleğim

Bin türlü çile ile biriktiğim hayatta
Dolmadan taştığımı düşünmedin değil mi?
İnsanlık kimliğimle, yaşadığım milatta
Yanmadan piştiğimi düşünmedin değil mi?

Ben kendimle savaştım imtihan avlusunda

Damla damla dolar gider
Duygu pınarında ömrüm
Gözlerimi sular gider
Duygu pınarında ömrüm

Nispete dizilse dağlar

Nedir kimdir demiyorum
Düz olanlar gelsin bana
Eğri büğrü sevmiyorum
Düz olanlar gelsin bana

Oyun eski usül yeni

Aldığım her nefeste, sen varsın sen canımda
Gelip de son an'ım da yanımda olmaz mısın?
Bedenim uyuşuyor izdiham var kanımda
Üç beş dakka uğrayıp helallik almaz mısın ?

Bakışınca cenneti gördüğüm tam o gündü

Bir elagöz geldi geçti
Kendi vardı ruhu yoktu
Baksam haram sevsem suçtu
Yasak aşılmaz boşluktu

Neler etti neler etti

Cehl ile karışıp süfli devrana
Bitmez dediklerin bitiyor bir gün
Tohumu atıp da herksiz harmana
Yetmez dediklerin yetiyor bir gün

Yel ile sönmüyor yananın közü

El açtım diliyorum Mevla’ma ısmar olsun
Adı insan olan dost, bir insan istiyorum
İster sarı, ister beyaz, isterse esmer olsun
Adı insan olan dost, bir insan istiyorum

Dili dini fark etmez, ister Türk ister Kazak

BİR KIZ GELDİ ERZİNCAN’A

BİR KIZ GELDİ ERZİNCAN’A
SAÇLARI GECE DEN KARA
MELEKLER GİBİ KUSURSUZ
ÖZENLE YARATMIŞ MEVLA

BİRLİKTE YİĞİDOYUZ

Tarihin şanla dolu atmış yediden beri
Anadolu yıldızı otağın yiğit yeri

Neresinden başlasam nasıl anlatsam seni