Sil gözyaşını..!
Kimin için ağlıyorsun..?
Ruhu kirlenmiş dostlar için mi .!
Yada seviyorum deyip defolup giden için mi .?
Gerçek veda biliniyordu ?
Sessizlik mi,
hoşçakal mı?
Yada ne bilim içten içe yok olmak mi?
Birine veda nasıl dayanıklı
Sessiz olun..!
Kanayan yaralarımı uyutuyorum.
Kimsenin duymadığı yaralarım..
Yarınlara toparlanmak için.
Uyutmam uyandırmam lazim...
Binbir çaresizlikle nakşettiğim sevda çemberi,
Dar sokaklarda kimsesiz kaldı.
Ekmeği, aşı, hayatta kalma sebebi sen iken,
Seninleyken gurbete maruz kaldı.
Kalemler, kalpler şiir diye nakşederken,
İlk defa ..
İlk defa defa biri beni düşünüyor sandım .
İlk defa biri beni önemsiyor sandım..
İlk defa defa evim var sanmistim
İlk defa.hayata gülerek geliyorum.
Biri var her gün veda ettiğim.
Onun gecenin sabahına tekrar aşık olduğu
Vedalar bir hoşçakal ileydi.
Sevdaların Merhaba demeyle başlamadı qibi .
Unutmak ile umut arasındaki döngüdeyim .
Göğsümün
bütün kemikleri titredi;
gece kendi karanlığını yutarken
ben hâlâ seni bekledim.
Rüzgâr geçiyor penceremden,
İnsan sevgisinden kurban olur da
İnsan sevgisinden nöbet tutar mı?
Bir ömrü demir parmaklık gibi sayıp
Geceleri kendine zindan yapar mı?
Tek avlusu sevdiğinin gözleriyken
Dünyanın geri kalanına yabancı kalır mı insan?
Kandır beni tekrar
Yalan gözlerine tekrar bakıp seveyim
Yalan ilk Defa var misali
Kanayım sana ..
Kana kana içeyim aşkını
Kime koşarsın canın yandığında
Sevdiğine mi…
Yoksa seni gerçekten sevene mi…
İnsan canı yanınca aklıyla gitmez,
Kalbi sürükler adımlarını.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!