Sessiz olun..!
Kanayan yaralarımı uyutuyorum.
Kimsenin duymadığı yaralarım..
Yarınlara toparlanmak için.
Uyutmam uyandırmam lazim...
Keşkelerin iz bıraktığı yaralar.
Neden sorularının biriktikçe yaralar.
Hayatın var oluşunun ayrıntılarıydı.
Sorunlarıydı..
İnsan mutlu anlarını unutuyorda.
Ağladığı anladı peki?
Çığlık çığlığa çığırtkanlık anlıyor..
Duvardan baska kimsenin duymadığı anlaşılıyor.
Ne çok şey biriktirir insanoğlu ..
Kurduğu hayelller, hayatlar..
Yıkıldıgı ümitler ..
Kırdığı kalpler ..
Sarilmak varken gitmek neden ..?
Sevmek varken acıtmak neden?
Kalemin bile yazamadığı sözler..
Yaşamak zorunda kalmak.
Merhametsiz yureginizden öpüyorum..
Merhametsiz kalmanız dileğiyle..
Kayıt Tarihi : 24.03.2026 22:57:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!