Ağır Yük Şiiri - Şair Yazar Ali Saye

İstedim, bir kadının kalbinde
adım yankılanmadıktan sonra
neye yarar istemek?

Bir bakışta durmayan sevda,
hangi cümleyle ikna olur ki?
Varsın bütün dünya âşık olsun bana,
sokaklar adımı fısıldasın,
eller uzansın,
sesler çoğalsın—
senin sesin yoksa aralarında
hepsi gürültü.

Kalabalıklar içinde yalnız kalmayı
senden öğrendim.
Çünkü insan,
en çok sevdiğinin
gözleri üstünden geçtiğinde
yok sayıldığını anlıyor.

Gözüm görmedikten sonra
ne renk kalır hayatta?
Gönlüm tutmadıktan sonra
hangi el sıcaktır?
Benim kalbim
herkese açık bir şehir değil,
bir kişiye kurulmuş
sessiz bir evdi.

Umursamam dedim,
çünkü umursamak
her gün biraz daha eksilmekti.
Çünkü beklemek
kendini askıda bırakmaktı.

Ve ben,
sevilmediğim bir ihtimalde
yaşamayı öğrenmek zorunda kaldım.
Bir kadının bana âşık olmaması,
bir yenilgi değil belki—
ama bir gerçektir.

Ve bazı gerçekler
kırmaz insanı,
sadece susturur.
Sen sevmedikten sonra
alkışlar ne işe yarar?

Başka dudaklar
benim adımı yanlış telaffuz ederken
doğru hissettiremez.
Ben gözümle seçtim seni,
gönlümle kaldım.
Ama gönül tek taraflıysa
ağırlık yapıyor insana.

Taşımak zor,
bırakmak daha zor.
Şimdi öğrendim şunu:
Herkesin sevmesi
kimseye yetmiyor bazen.

Ve insan,
bir tek kalbe giremedikten sonra
dünyayı fethetse ne olur?

Umursamam artık.
Çünkü umursamak,
sevilmeyen yerde
ısrar etmektir.
Ve ben,
kendimi sevilmediğim bir yerde
harcayacak kadar
zengin değilim.